全詩 ↗

1. 1 با وی از ایمان و کفر باخبری کافریست·آنک از او آگهست از همه عالم بریست
2. 2 آه که چه بی‌بهره‌اند باخبران زانک هست·چهره او آفتاب طره او عنبریست
3. 3 آه از آن موسیی کانک بدیدش دمی·گشته رمیده ز خلق بر مثل سامریست
4. 4 بر عدد ریگ هست در هوسش کوه طور·بر عدد اختران ماه ورا مشتریست
5. 5 چشم خلایق از او بسته شد از چشم بند·زانک مسلم شده چشم ورا ساحریست
6. 6 اوست یکی کیمیا کز تبش فعل او·زرگر عشق ورا بر رخ من زرگریست
7. 7 پای در آتش بنه همچو خلیل ای پسر·کآتش از لطف او روضه نیلوفریست
8. 8 چون رخ گلزار او هست چراگاه روح·روح از آن لاله زار آه که چون پروریست
9. 9 مفخر جان شمس دین عقل به تبریز یافت·آن گهری را که بحر در نظرش سرسریست