全詩 ↗

1. 1 در کوی خرابات مرا عشق کشان کرد·آن دلبر عیار مرا دید نشان کرد
2. 2 من در پی آن دلبر عیار برفتم·او روی خود آن لحظه ز من باز نهان کرد
3. 3 من در عجب افتادم از آن قطب یگانه·کز یک نظرش جمله وجودم همه جان کرد
4. 4 ناگاه یک آهو به دو صد رنگ عیان شد·کز تابش حسنش مه و خورشید فغان کرد
5. 5 آن آهوی خوش ناف به تبریز روان گشت·بغداد جهان را به بصیرت همدان کرد
6. 6 آن کس که ورا کرد به تقلید سجودی·فرخنده و بگزیده و محبوب زمان کرد
7. 7 آن‌ها که بگفتند که ما کامل و فردیم·سرگشته و سودایی و رسوای جهان کرد
8. 8 سلطان عرفناک بدش محرم اسرار·تا سر تجلی ازل جمله بیان کرد
9. 9 شمس الحق تبریز چو بگشاد پر عشق·جبریل امین را ز پی خویش دوان کرد