全詩 ↗

1. 1 مرغان که کنون از قفس خویش جدایید·رخ باز نمایید و بگویید کجایید
2. 2 کشتی شما ماند بر این آب شکسته·ماهی صفتان یک دم از این آب برآیید
3. 3 یا قالب بشکست و بدان دوست رسیدست·یا دام بشد از کف و از صید جدایید
4. 4 امروز شما هیزم آن آتش خویشید·یا آتشتان مرد شما نور خدایید
5. 5 آن باد وبا گشت شما را فسرانید·یا باد صبا گشت به هر جا که درآیید
6. 6 در هر سخن از جان شما هست جوابی·هر چند دهان را به جوابی نگشایید
7. 7 در هاون ایام چه درها که شکستید·آن سرمه دیدست بسایید بسایید
8. 8 ای آنک بزادیت چو در مرگ رسیدید·این زادن ثانیست بزایید بزایید
9. 9 گر هند وگر ترک بزادیت دوم بار·پیدا شود آن روز که روبند گشایید
10. 10 ور زانک سزیدیت به شمس الحق تبریز·والله که شما خاصبک روز سزایید