全詩 ↗

1. 1 نگارا مردگان از جان چه دانند·کلاغان قدر تابستان چه دانند
2. 2 بر بیگانگان تا چند باشی·بیا جان قدر تو ایشان چه دانند
3. 3 بپوشان قد خوبت را از ایشان·که کوران سرو در بستان چه دانند
4. 4 خرامان جانب میدان خویش آ·مباش آن جا خران میدان چه دانند
5. 5 بزن چوگان خود را بر در ما·که خامان لطف آن چوگان چه دانند
6. 6 بهل ویرانه بر جغدان منکر·که جغدان شهر آبادان چه دانند
7. 7 چه دانند ملک دل را تن پرستان·گدایان طبع سلطانان چه دانند
8. 8 یکی مشتی از این بی‌دست و بی‌پا·حدیث رستم دستان چه دانند