全詩 ↗

1. 1 بیچاره کسی که می ندارد·غوره به سلف همی‌فشارد
2. 2 بیچاره زمین که شوره باشد·وین ابر کرم بر او نبارد
3. 3 باری دل من صبوح مستست·وام شب دوش می‌گزارد
4. 4 گفتم به صبوح خفتگان را·پامزد ویم که سر برآرد
5. 5 امروز گریخت شرم از من·او بر کف مست کی نگارد
6. 6 ساقیست گرفته گوشم امروز·یک لحظه مرا نمی‌گذارد
7. 7 جام چو عصاش اژدها شد·بر قبطی عقل می‌گمارد
8. 8 خاموش و ببین که خم مستان·چون جام شریف می‌سپارد