全詩 ↗

1. 1 ساقی برخیز کان مه آمد·بشتاب که سخت بی‌گه آمد
2. 2 ترکانه بتاز وقت تنگست·کان ترک ختا به خرگه آمد
3. 3 در وهم نبود این سعادت·اقبال نگر که ناگه آمد
4. 4 عاشق چو پیاله پر ز خون بود·چون ساغر می به قهقه آمد
5. 5 با چون تو مه آنک وقت دریافت·تعجیل نکرد ابله آمد
6. 6 از خرمن عشق هر کی بگریخت·کاه است به خرمن‌ِ که آمد
7. 7 بی گه شد و هر کی اوست مقبل·بگریخت ز خود به درگه آمد
8. 8 اندر تبریز های و هویی‌ست·آن را که ز هجر با ره آمد