全詩 ↗

1. 1 بر سر کوی تو عقل از سر جان برخیزد·خوشتر از جان چه بود؟ از سر آن برخیزد
2. 2 بر حصار فلک ار خوبی تو حمله برد·از مقیمان فلک بانگ امان برخیزد
3. 3 بگذر از باغ جهان یک سحر ای رشک بهار·تا ز گلزار و چمن رسم خزان برخیزد
4. 4 پشت افلاک خمیدست از این بار گران·ای سبک روح ز تو بار گران برخیزد
5. 5 من چو از تیر توام بال و پری بخش مرا·خوش پرد تیر زمانی که کمان برخیزد
6. 6 رمه خفتست همی‌گردد گرگ از چپ و راست·سگ ما بانگ برآرد که شبان برخیزد
7. 7 من گمانم تو عیان پیش تو من محو به هم·چون عیان جلوه کند چهره گمان برخیزد
8. 8 هین خمش دل پنهانست کجا زیر زبان·آشکارا شود این دل چو زبان برخیزد
9. 9 این مجابات مجیر است در آن قطعه که گفت·بر سر کوی تو عقل از سر جان برخیزد