全詩 ↗

1. 1 از دل رفته نشان می‌آید·بوی آن جان و جهان می‌آید
2. 2 نعره و غلغله آن مستان·آشکارا و نهان می‌آید
3. 3 گوهر از هر طرفی می‌تابد·پای کوبان سوی جان می‌آید
4. 4 از در مشعله داران فلک·آتش دل به دهان می‌آید
5. 5 جان پروانه میان می‌بندد·شمع روشن به میان می‌آید
6. 6 آفتابی که ز ما پنهان بود·سوی ما نورفشان می‌آید
7. 7 تیر از غیب اگر پران نیست·پس چرا بانگ کمان می‌آید