全詩 ↗

1. 1 مرغی که ناگهانی در دام ما درآمد·بشکست دام‌ها را بر لامکان برآمد
2. 2 از باده گزافی شد صاف صاف صافی·وز درد هر دو عالم جوشید و بر سر آمد
3. 3 جان را چو شست از گل معراج برشد آن دل·آن جا چو کرد منزل آن جاش خوشتر آمد
4. 4 در عالم طراوت او یافت بس حلاوت·وز وصف لاله رویان رویش مزعفر آمد
5. 5 زان ماه هر که ماند وین نقش را نخواند·در نقش دین بماند والله که کافر آمد
6. 6 ز اوصاف خود گذشتم وز خود برهنه گشتم·زیرا برهنگان را خورشید زیور آمد
7. 7 الله اکبر تو خوش نیست با سر تو·این سر چو گشت قربان الله اکبر آمد
8. 8 هر جان باملالت دورست از این جلالت·چون عشق با ملولی کشتی و لنگر آمد
9. 9 ای شمس حق تبریز دل پیش آفتابت·در کم زنی مطلق از ذره کمتر آمد