全詩 ↗

1. 1 جان من و جان تو بود یکی ز اتحاد·این دو که هر دو یکیست جز که همان یک مباد
2. 2 فرد چرا شد عدد از سبب خوی بد·ز آتش بادی بزاد در سر ما رفت باد
3. 3 گشت جدا موج‌ها گرچه بد اول یکی·از سبب باد بود آنک جدایی بزاد
4. 4 جام دوی درشکن باده مده باد را·چون دو شود پادشاه شهر رود در فساد
5. 5 روز فضیلت گرفت زانک یکی شمع داشت·هر طرفی شب ز عجز شمع و چراغی نهاد
6. 6 گرچه ز رب العباد هر نفسی رحمتست·کی بود آن دم که رب ماند و فانی عباد