全詩 ↗

1. 1 نیک بدست آنک او شد تلف نیک و بد·دل سبد آمد مکن هر سقطی در سبد
2. 2 آنک تواضع کند نگذرد از حد خویش·یابد او هستی باقی بیرون ز حد
3. 3 وا کن صندوق زر بر سر ایمان فشان·کآخر صندوق تو نیست یقین جز لحد
4. 4 تو لحد خویش را پر کن از زر صدق·پر مکنش از مس شهوت و حرص و حسد
5. 5 هر چه تو را غیر تو آن بدهد رد کنی·چون بدهی تو همان دانک شود بر تو رد
6. 6 قلب میاور بدانک غره کنی مشتری·ترس ز ویل لکل جمع مالاوعد
7. 7 آنک گشادی نمود نفس تو را تنگیست·گفت خدا نفس را بسته امش فی کبد