全詩 ↗

1. 1 زان ازلی نور که پرورده‌اند·در تو زیادت نظری کرده‌اند
2. 2 خوش بنگر در همه خورشیدوار·تا بگدازند که افسرده‌اند
3. 3 سوی درختان نگر ای نوبهار·کز دی دیوانه بپژمرده‌اند
4. 4 لب بگشا هیکل عیسی بخوان·کز دم دجال جفا مرده‌اند
5. 5 بشکن امروز خمار همه·کز می تو چاشنیی برده‌اند
6. 6 درده تریاق حیات ابد·کاین همگان زهر فنا خورده‌اند
7. 7 همچو سحر پرده شب را بدر·کاین همه محجوب دو صد پرده‌اند
8. 8 بس کن و خاموش مشو صدزبان·چونک یکی گوش نیاورده‌اند