بخش ۹۴ - وداع کردن طوطی خواجه را و پریدن

1. M1:1851 یک دو پندش داد طوطی، بی‌نفاقبعد از آن گفتش: "سلامٌ، الفِراق!"
2. M1:1852 خواجه گفتش: "فی امان الله، برومَر مَرا اکنون نمودی راه نو"
3. M1:1853 خواجه با خود گفت کاین پند منستراه او گیرم که این ره، روشنست
4. M1:1854 جان من کمتر ز طوطی کی بوَد‌؟جان چنین باید که نیکوپی بود

提問

摘要與意旨 深度評注