بخش ۵۰ - توفیق میان این دو حدیث کی الرضا بالکفر کفر و حدیث دیگر من لم یرض بقضایی فلیطلب ربا سوای
調和這兩段聖訓：「喜悅異教是異教」和「不喜悅我判決的人，就去尋找我以外的神」
- M3:1362 دی سؤالی کرد سایل مر مرازانک عاشق بود او بر ماجرا
- M3:1363 گفت نکتهٔ الرضا بالکفر کفراین پیمبر گفت و گفت اوست مهر
- M3:1364 باز فرمود او که اندر هر قضامر مسلمان را رضا باید رضا
- M3:1365 نه قضای حق بود کفر و نفاقگر بدین راضی شوم باشد شقاق
- M3:1366 ور نیم راضی بود آن هم زیانپس چه چاره باشدم اندر میان
- M3:1367 گفتمش این کفر مقضی نه قضاستهست آثار قضا این کفر راست
- M3:1368 پس قضا را خواجه از مقضی بدانتا شکالت دفع گردد در زمان
- M3:1369 راضیم در کفر زان رو که قضاستنه ازین رو که نزاع و خبث ماست
- M3:1370 کفر از روی قضا خود کفر نیستحق را کافر مخوان اینجا مهایست
- M3:1371 کفر جهلست و قضای کفر علمهر دو کی یک باشد آخر حلم و خلم
- M3:1372 زشتی خط زشتی نقاش نیستبلک از وی زشت را بنمودنیست
- M3:1373 قوت نقاش باشد آنک اوهم تواند زشت کردن هم نکو
- M3:1374 گر کشانم بحث این را من بسازتا سؤال و تا جواب آید دراز
- M3:1375 ذوق نکتهٔ عشق از من میرودنقش خدمت نقش دیگر میشود