مثنوی 閱讀 提問 EnglishفارسیEspañolFrançaisDeutschNederlandsTürkçeالعربيةاردوहिन्दीРусскийBahasa Indonesia中文日本語ItalianoPortuguês한국어BosanskiAzərbaycancaOʻzbekchaТоҷикӣدریবাংলাپښتو繁體中文SvenskaRomânăSuomiУкраїнськаไทยFilipino ▾ Aa 字型大小 A− A+ 譯文的字體 Aa Aa 行距 詩句下方 譯文 含義 對齊 動效 玻璃 重設 ☀☾ × 閱讀› 卷 3› 章節 67 ← 上一節 · 下一節 → بخش ۶۷ - در بیان آنک تن روح را چون لباسی است و این دست آستین دست روحست واین پای موزهٔ پای روحست 說明身體如同靈魂的衣服，這隻手是靈魂手臂的袖子，這隻腳是靈魂腳的靴子 原文 繁體中文 兩者 ✦ 以您的語言閱讀本章節全文 0/4 M3:1610 تا بدانی که تن آمد چون لباسرو بجو لابِس، لباسی را ملیس M3:1611 روح را توحید الله خوشترستغیر ظاهر دست و پای دیگرست M3:1612 دست و پا در خواب بینی و ایتلافآن حقیقت دان مدانش از گزاف M3:1613 آن توی که بی بدن داری بدنپس مترس از جسم و جان بیرون شدن 提問 摘要與意旨 深度評注 上一節بخش ۶۶ - رفتن مادران کودکان به عیادت اوستاد孩子們的母親們去探望老師 下一節بخش ۶۸ - حکایت آن درویش کی در کوه خلوت کرده بود و بیان حلاوت انقطاع و خلوت و داخل شدن درین منقبت کی أَنا جَلیسُ مَنْ ذَکَرَني وَ أَنیسُ مَنِ اسْتَأنَسَ بي گر با همهای چو بی منی بی همهای ور بی همهای چو با منی با همهای隱居在山中的苦行僧的故事，說明隱居的甜美和獨處的愉悅，以及進入「我與憶念我者同坐，我與親近我者親近」的境界。若你與一切同在，卻無我，則你無一切；若你無一切，卻有我，則你有一切