بخش ۱۰۱ - قوله علیه السلام من بشرنی بخروج صفر بشرته بالجنة
聖訓：「誰向我預報了撒法爾月（災難之月）的結束，我就向他預報天堂。」
- M4:2582 احمد آخر زمان را انتقالدر ربیع اول آید بی جدال
- M4:2583 چون خبر یابد دلش زین وقت نقلعاشق آن وقت گردد او به عقل
- M4:2584 چون صفر آید شود شاد از صفرکه پس این ماه میسازم سفر
- M4:2585 هر شبی تا روز زین شوق هدیای رفیق راه اعلی میزدی
- M4:2586 گفت هر کس که مرا مژده دهدچون صفر پای از جهان بیرون نهد
- M4:2587 که صفر بگذشت و شد ماه ربیعمژدهور باشم مر او را و شفیع
- M4:2588 گفت عکاشه صفر بگذشت و رفتگفت که جنت ترا ای شیر زفت
- M4:2589 دیگری آمد که بگذشت آن صفرگفت عکاشه ببرد از مژده بر
- M4:2590 پس رجال از نقل عالم شادمانوز بقااش شادمان این کودکان
- M4:2591 چونک آب خوش ندید آن مرغ کورپیش او کوثر نماید آب شور
- M4:2592 همچنین موسی کرامت میشمردکه نگردد صاف اقبال تو درد
- M4:2593 گفت احسنت و نکو گفت ولیکتا کنم من مشورت با یار نیک