مثنوی 閱讀 提問 EnglishفارسیEspañolFrançaisDeutschNederlandsTürkçeالعربيةاردوहिन्दीРусскийBahasa Indonesia中文日本語ItalianoPortuguês한국어BosanskiAzərbaycancaOʻzbekchaТоҷикӣدریবাংলাپښتو繁體中文SvenskaRomânăSuomiУкраїнськаไทยFilipino ▾ Aa 字型大小 A− A+ 譯文的字體 Aa Aa 行距 詩句下方 譯文 含義 對齊 動效 玻璃 重設 ☀☾ × 閱讀› 卷 4› 章節 107 ← 上一節 · 下一節 → بخش ۱۰۷ - نومید شدن موسی علیهالسلام از ایمام فرعون به تاثیر کردن سخن هامان در دل فرعون 穆薩對法老信仰的失望，因哈曼之言對法老之心產生影響 原文 繁體中文 兩者 ✦ 以您的語言閱讀本章節全文 0/5 M4:2770 گفت موسی لطف بنمودیم و جودخود خداوندیت را روزی نبود M4:2771 آن خداوندی که نبود راستینمر ورا نه دست دان نه آستین M4:2772 آن خداوندی که دزدیده بودبی دل و بی جان و بی دیده بود M4:2773 آن خداوندی که دادندت عوامباز بستانند از تو همچو وام M4:2774 ده خداوندی عاریت به حقتا خداوندیت بخشد متفق 提問 摘要與意旨 深度評注 上一節بخش ۱۰۶ - تزییف سخن هامان علیه اللعنة哈曼（願受詛咒）言論的駁斥 下一節بخش ۱۰۸ - منازعت امیران عرب با مصطفی علیهالسلام کی ملک را مقاسمت کن با ما تا نزاعی نباشد و جواب فرمودن مصطفی علیهالسلام کی من مامورم درین امارت و بحث ایشان از طرفین阿拉伯酋長們與穆斯塔法（願主福安之）爭執，要求他與他們分享王國，以便不再有紛爭；穆斯塔法回答說，他受命管理這個國家，並討論了雙方的主張。