بخش ۱۶۰ - وصف ضعیف دلی و سستی صوفی سایه پرورد مجاهده ناکرده درد و داغ عشق ناچشیده به سجده و دست‌بوس عام و به حرمت نظر کردن و بانگشت نمودن ایشان کی امروز در زمانه صوفی اوست غره شده و بوهم بیمار شده هم‌چون آن معلم کی کودکان گفتند کی رنجوری و با این وهم کی من مجاهدم مرا درین ره پهلوان می‌دانند با غازیان به غزا رفته کی به ظاهر نیز هنر بنمایم در جهاد اکبر مستثناام جهاد اصغر خود پیش من چه محل دارد خیال شیر دیده و دلیریها کرده و مست این دلیری شده و روی به بیشه نهاده به قصد شیر و شیر به زبان حال گفته کی کلا سوف تعلمون ثم کلا سوف تعلمون

形容缺乏修行的、嬌生慣養的蘇菲行者，他們從未嘗過愛情的痛苦與激情，卻因眾人的叩拜與親吻，因人們的尊敬與指點，說：當今世上，他就是蘇菲行者，而感到驕傲，並因這幻覺而病倒。如同那個老師，孩子們對他說：你生病了。他懷著「我是苦行者，在這條道路上我是勇士」的幻覺，與聖戰者一起出征，表面上也想在小聖戰中展現自己的才能，至於大聖戰，我已超凡脫俗，小聖戰對我而言算什麼？他幻想自己看到了獅子，展現了勇猛，沉醉於這份勇猛，轉身走向叢林，意欲獵獅，而獅子以其內心之聲說：不！你們不久就會知道！不！你們不久就會知道！