閱讀 卷 5 章節 30 ← 上一節 · 下一節 →

بخش ۳۰ - در تفسیر قول رسول علیه‌السلام ما مات من مات الا و تمنی ان یموت قبل ما مات ان کان برا لیکون الی وصول البر اعجل و ان کان فاجرا لیقل فجوره

闡釋使者(願主福安之)所言:「凡逝去者,無不希望死於其逝去之前。若為善者,則願早日得享善果;若為惡者,則願減少其惡行。」

  1. M5:603 زین بفرمودست آن آگه رسولکه هر آنک مرد و کرد از تن نزول
  2. M5:604 نبود او را حسرت نقلان و موتلیک باشد حسرت تقصیر و فوت
  3. M5:605 هر که میرد خود تمنی باشدشکه بدی زین پیش نقل مقصدش
  4. M5:606 گر بود بد تا بدی کمتر بدیور تقی تا خانه زوتر آمدی
  5. M5:607 گوید آن بد بی‌خبر می‌بوده‌امدم به دم من پرده می‌افزوده‌ام
  6. M5:608 گر ازین زودتر مرا معبر بدیاین حجاب و پرده‌ام کمتر بدی
  7. M5:609 از حریصی کم دران روی قنوعوز تکبر کم دران چهرهٔ خشوع
  8. M5:610 هم‌چنین از بخل کم در روی جودوز بلیسی چهرهٔ خوب سجود
  9. M5:611 بر مکن آن پر خلد آرای رابر مکن آن پر ره‌پیمای را
  10. M5:612 چون شنید این پند در وی بنگریستبعد از آن در نوحه آمد می‌گریست
  11. M5:613 نوحه و گریهٔ دراز دردمندهر که آنجا بود بر گریه‌ش فکند
  12. M5:614 وآنک می‌پرسید پر کندن ز چیستبی‌جوابی شد پشیمان می‌گریست
  13. M5:615 کز فضولی من چرا پرسیدمشاو ز غم پر بود شورانیدمش
  14. M5:616 می‌چکید از چشم تر بر خاک آباندر آن هر قطره مدرج صد جواب
  15. M5:617 گریهٔ با صدق بر جانها زندتا که چرخ و عرش را گریان کند
  16. M5:618 عقل و دلها بی‌گمان عرشی‌انددر حجاب از نور عرشی می‌زیند