閱讀 卷 5 章節 39 ← 上一節 · 下一節 →

بخش ۳۹ - قصهٔ محبوس شدن آن آهوبچه در آخر خران و طعنهٔ آن خران ببر آن غریب گاه به جنگ و گاه به تسخر و مبتلی گشتن او به کاه خشک کی غذای او نیست و این صفت بندهٔ خاص خداست میان اهل دنیا و اهل هوا و شهوت کی الاسلام بدا غریبا و سیعود غریبا فطوبی للغرباء صدق رسول الله

那小鹿被囚禁於驢群之中,驢子們或以爭吵,或以嘲弄,譏諷這異鄉客,牠被迫以不屬於其食物的乾草為食。此乃真主之特選僕人身處塵世之人與慾望之人中的寫照:「伊斯蘭教始於陌生,亦將歸於陌生,故福哉陌生人。」使者之言誠哉斯言。

  1. M5:832 آهوی را کرد صیادی شکاراندر آخر کردش آن بی‌زینهار
  2. M5:833 آخری را پر ز گاوان و خرانحبس آهو کرد چون استمگران
  3. M5:834 آهو از وحشت به هر سو می‌گریختاو به پیش آن خران شب کاه ریخت
  4. M5:835 از مجاعت و اشتها هر گاو و خرکاه را می‌خورد خوشتر از شکر
  5. M5:836 گاه آهو می‌رمید از سو به سوگه ز دود و گرد که می‌تافت رو
  6. M5:837 هرکرا با ضد خود بگذاشتندآن عقوبت را چو مرگ انگاشتند
  7. M5:838 تا سلیمان گفت که آن هدهد اگرهجر را عذری نگوید معتبر
  8. M5:839 بکشمش یا خود دهم او را عذابیک عذاب سخت بیرون از حساب
  9. M5:840 هان کدامست آن عذاب این معتمددر قفس بودن به غیر جنس خود
  10. M5:841 زین بدن اندر عذابی ای بشرمرغ روحت بسته با جنسی دگر
  11. M5:842 روح بازست و طبایع زاغهادارد از زاغان و چغدان داغها
  12. M5:843 او بمانده در میانشان زارزارهم‌چو بوبکری به شهر سبزوار