بخش ۵۴ - مناجات
祈禱
- M5:1196 ای دهندهٔ قوت و تمکین و ثباتخلق را زین بیثباتی ده نجات
- M5:1197 اندر آن کاری که ثابت بودنیستقایمی ده نفس را که منثنیست
- M5:1198 صبرشان بخش و کفهٔ میزان گرانوا رهانشان از فن صورتگران
- M5:1199 وز حسودی بازشان خر ای کریمتا نباشند از حسد دیو رجیم
- M5:1200 در نعیم فانی مال و جسدچون همیسوزند عامه از حسد
- M5:1201 پادشاهان بین که لشکر میکشنداز حسد خویشان خود را میکشند
- M5:1202 عاشقان لعبتان پر قذرکرده قصد خون و جان همدگر
- M5:1203 ویس و رامین خسرو و شیرین بخوانکه چه کردند از حسد آن ابلهان
- M5:1204 که فنا شد عاشق و معشوق نیزهم نه چیزند و هواشان هم نه چیز
- M5:1205 پاک الهی که عدم بر هم زندمر عدم را بر عدم عاشق کند
- M5:1206 در دل نهدل حسدها سر کندنیست را هست این چنین مضطر کند
- M5:1207 این زنانی کز همه مشفقترانداز حسد دو ضره خود را میخورند
- M5:1208 تا که مردانی که خود سنگیندلنداز حسد تا در کدامین منزلند
- M5:1209 گر نکردی شرع افسونی لطیفبر دریدی هر کسی جسم حریف
- M5:1210 شرع بهر دفع شر رایی زنددیو را در شیشهٔ حجت کند
- M5:1211 از گواه و از یمین و از نکولتا به شیشه در رود دیو فضول
- M5:1212 مثل میزانی که خشنودی دو ضدجمع میآید یقین در هزل و جد
- M5:1213 شرع چون کیله و ترازو دان یقینکه بدو خصمان رهند از جنگ و کین
- M5:1214 گر ترازو نبود آن خصم از جدالکی رهد از وهم حیف و احتیال
- M5:1215 پس درین مردار زشت بیوفااین همه رشکست و خصمست و جفا
- M5:1216 پس در آن اقبال و دولت چون بودچون شود جنی و انسی در حسد
- M5:1217 آن شیاطین خود حسود کهنهاندیک زمان از رهزنی خالی نهاند
- M5:1218 وآن بنی آدم که عصیان کشتهانداز حسودی نیز شیطان گشتهاند
- M5:1219 از نبی برخوان که شیطانان انسگشتهاند از مسخ حق با دیو جنس
- M5:1220 دیو چون عاجز شود در افتتاناستعانت جوید او زین انسیان
- M5:1221 که شما یارید با ما یارییجانب مایید جانب داریی
- M5:1222 گر کسی را ره زنند اندر جهانهر دو گون شیطان بر آید شادمان
- M5:1223 ور کسی جان برد و شد در دین بلندنوحه میدارند آن دو رشکمند
- M5:1224 هر دو میخایند دندان حسدبر کسی که داد ادیب او را خرد