بخش ۷ - بیان آنک نماز و روزه و همه چیزهای برونی گواهیهاست بر نور اندرونی
闡釋禮拜、齋戒及一切外在行為皆是內在光明的證明
- M5:182 این نماز و روزه و حج و جهادهم گواهی دادنست از اعتقاد
- M5:183 این زکات و هدیه و ترک حسدهم گواهی دادنست از سرّ خَود
- M5:184 خوان و مهمانی پی اظهار راستکای مهان ما با شما گشتیم راست
- M5:185 هدیهها و ارمغان و پیشکَششد گواه آنک هستم با تو خوش
- M5:186 هر کسی کوشد به مالی یا فسونچیست؟ دارم گوهری در اندرون
- M5:187 گوهری دارم ز تقوی یا سخااین زکات و روزه در هر دو گوا
- M5:188 روزه گوید کرد تقوی از حلالدر حرامش دان که نبوَد اتصال
- M5:189 وان زکاتش گفت کاو از مال خویشمیدهد، پس چون بدزدد ز اهل کیش؟
- M5:190 گر به طراری کند پس دو گواهجرح شد در محکمهٔ عدل اله
- M5:191 هست صیاد ار کند دانه نثارنه ز رحم و جود بل بهر شکار
- M5:192 هست گربهٔ روزهدار اندر صیامخفته کرده خویش بهر صید خام
- M5:193 کرده بدظن زین کژی صد قوم راکرده بدنام اهل جود و صوم را
- M5:194 فضل حق با این که او کژ میتندعاقبت زین جمله پاکش میکند
- M5:195 سَبق برده رحمتش وان غدر راداده نوری که نباشد بدر را
- M5:196 کوششش را شسته حق زین اِختلاطغسل داده رحمت او را زین خُباط
- M5:197 تا که غفاری او ظاهر شودمِغفری، کَلّیش را غافر شود
- M5:198 آب بهر این ببارید از سماکتا پلیدان را کند از خبث پاک