M1:2956 — از نبی بشنو ضلال رهروان / که چه شان کرد آن بلیس بدروان
M1:2956
释义 · به زبانِ تو — 你的语言 · AI
به داستان‌هایی که پیامبر از گمراهی سالکان طریق تعریف کرده گوش کن تا ببینی ابلیس پلید با آنها چه کرده است.
مولانا در این بخش از مثنوی، بر ضرورت وجود «پیر» یا راهنمای معنوی در سلوک تأکید می‌کند. او هشدار می‌دهد که این راه، پر از خطر است و بدون راهبر، سالک گرفتار «غول» می‌شود که او را از مسیر به بیراهه می‌کشاند.
این بیت، استدلالی است برای اثبات این خطر. مولانا خواننده را به روایات و سخنان پیامبر اسلام (ص) ارجاع می‌دهد تا ببیند که چگونه ابلیس، حتی سالکان و رهروان جدی را نیز به گمراهی کشانده است. در واقع، مولانا می‌گوید این خطر یک ادعای شخصی نیست، بلکه حقیقتی است که در بالاترین سطح، یعنی در کلام نبی، تأیید شده است. ابلیس، که نماد اصلی فریب و انحراف است، با حیله‌های خود توانسته بسیاری را که گمان می‌کردند در مسیر درست هستند، از راه به در کند و به هلاکت بکشاند. این بیت مقدمه‌ای است برای ابیات بعدی که ابعاد این فاجعه را توصیف می‌کنند: «صد هزاران ساله راه از جاده دور / بردشان و کردشان ادبیر و عور».
بنابراین، پیام اصلی این است که خطر گمراهی توسط ابلیس بسیار جدی است و حتی افراد باهوش و مصمم نیز از آن در امان نیستند. این امر، نیاز به پیروی از یک راهنمای الهی و آگاه (پیر) را دوچندان می‌کند.
- ضلال
- گمراهی، از راه راست منحرف شدن
- رهروان
- سالکان، کسانی که در راه (معنوی) قدم می‌زنند
- چه شان کرد
- با آنها چه کرد، چه بر سرشان آورد
- بلیس
- ابلیس، شیطان
- بدروان
- بدکردار، بدرفتار، پلید
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.