M1:673 — آن خلایق بر سر گورش مهی / کرده خون را از دو چشم خود رهی
M1:673
释义 · به زبانِ تو — 你的语言 · AI
مردم به مدت یک ماه بر سر قبر وزیر عزاداری کردند و از شدت اندوه، اشک خونین ریختند.
این بیت اوج تأثیرگذاری نقشهٔ وزیر را به تصویر می‌کشد. او با قربانی کردن خود، چنان در دل مردم جای گرفته که اکنون پس از مرگش، به یک قدیس و شهید تبدیل شده است. عزاداری یک‌ماهه و «خون گریستن» مردم، نشان‌دهندهٔ عمق باور و ارادت آنهاست.
مولانا با این تصویر اغراق‌آمیز، قدرت فریب و ظاهرسازی را نشان می‌دهد. این مردم، که از حقیقت ماجرا بی‌خبرند، با خالصانه‌ترین احساسات برای فردی سوگواری می‌کنند که خود بانی گمراهی‌شان بوده است. این صحنه، مقدمه‌ای است برای نشان دادن اینکه چگونه یک باور دروغین می‌تواند ریشه‌هایی عمیق در جامعه بدواند و احساسات توده‌ها را به بازی بگیرد. گریهٔ خونین آن‌ها، نماد صداقتی است که در راه باطلی هزینه می‌شود.
- خلایق
- جمعیت، مردم
- مهی
- به مدت یک ماه
- رهی کردن
- روان کردن، جاری ساختن، راهی کردن
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.