M1:844 — باد و خاک و آب و آتش بندهاند / با من و تو مرده با حق زندهاند
M1:844
释义 · به زبانِ تو — 你的语言 · AI
Četiri elementa prirode – vjetar, zemlja, voda i vatra – samo se nama čine kao neživa materija; u stvarnosti, oni su živa i svjesna bića koja služe Bogu.
Ovaj stih je vrhunac govora Vatre, koja se obraća jevrejskom kralju koji ju je ukorio jer nije spalila vjernike. Vatra objašnjava da ona, kao i ostali elementi prirode, nije samostalna sila sa nepromjenjivim svojstvima. Naprotiv, svi elementi su svjesni i poslušni robovi Božiji.
Iz naše ograničene, ljudske perspektive ("s nama i s tobom"), priroda izgleda kao mrtva, mehanička i predvidljiva. Vidimo samo njene vanjske zakone. Međutim, u odnosu na Boga, Koji je Apsolutna Stvarnost (El-Hakk), ovi elementi su živi, svjesni i neprestano izvršavaju Njegovu volju. Njihovo "ponašanje" – da li vatra gori, da li voda gasi žeđ ili davi – nije rezultat slijepe prirode, već neposredne Božije naredbe. Rumi ovdje iznosi temeljnu sufijsku ideju o sveprisutnoj svijesti u kosmosu, gdje je čitav stvoreni svijet živ i u stalnom ibadetu Stvoritelju.
- بندهاند
- Oni su robovi, sluge; od perzijskog *bande* (rob, sluga).
- حق
- Istina, Stvarnost; jedno od 99 Božijih imena (*El-Hakk*), koje u sufizmu označava Boga kao jedinu istinsku i apsolutnu realnost.
- مرده
- Mrtvi, beživotni.
- زنده
- Živi, životni.
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.