阅读› 卷 2› 总督命令那个人：“把你种在路边的荆棘拔掉！”› 诗联 1303
M2:1303 — گه یمینش می‌برد گاهی یسار / گه گلستانش کند گاهیش خار
M2:1303
释义 · به زبانِ تو — 你的语言 · AI
El poder divino oculto gobierna el mundo y sus criaturas, moviéndolos a través de estados opuestos como la guía y el extravío, el placer y el dolor.
Este verso es parte de una meditación sobre la soberanía absoluta de Dios, cuya mano invisible (دست پنهان) dirige toda la existencia. Rumi describe el mundo como una mota de polvo (خس) a merced del viento de lo Oculto (باد غیب), que lo empuja en direcciones aparentemente contradictorias.
El movimiento hacia la derecha (یمین) y la izquierda (یسار) simboliza el viaje del alma entre la guía espiritual y el desvío, la fortuna y la desgracia. De manera similar, ser transformado en un «jardín de rosas» (گلستان) o en una «espina» (خار) representa los cambios drásticos en la condición de una persona, desde la belleza, la gracia y la alegría hasta la fealdad, la dureza y el sufrimiento. En el contexto de la historia, estos cambios no son accidentales ni son el resultado de la voluntad humana únicamente; son las manifestaciones visibles de una Causa invisible y todopoderosa. El punto central de Rumi es enseñar al lector a percibir al Agente detrás de la acción, al jinete oculto que guía al caballo en su galope.
- یمین
- Término árabe para «la derecha» o «el lado derecho». En la simbología coránica y sufí, a menudo se asocia con la bienaventuranza, la rectitud y la gente del Paraíso.
- یسار
- Término árabe para «la izquierda» o «el lado izquierdo». Simbólicamente, se asocia con el infortunio, el desvío y la gente del Infierno.
این بیت به قدرت مطلق و پنهان خداوند اشاره دارد که سرنوشت جهان و انسان را به هر سو که بخواهد می‌گرداند و وضعیت‌ها را از خوبی به بدی و برعکس تغییر می‌دهد.
این بیت در ادامهٔ توصیف جهان به مثابه پر کاهی در دست «باد غیب» است. مولانا توضیح می‌دهد که نیرویی نادیدنی، سرنوشت همه چیز را رقم می‌زند و آن را مدام در تضادها و دگرگونی‌ها غوطه‌ور می‌سازد.
همانطور که باد، کاهی را گاه به راست و گاه به چپ می‌برد، ارادهٔ الهی نیز جهان و انسان را در مسیرهای گوناگون، از راه هدایت (یمین) تا مسیر گمراهی (یسار)، به حرکت درمی‌آورد. این دگرگونی فقط در مسیر نیست، بلکه در ماهیت تجربه‌های ما نیز هست: گاهی زندگی همچون گلستانی پر از زیبایی و آرامش است و گاهی دیگر، به خاری دردناک و رنج‌آور بدل می‌شود.
نکتهٔ اصلی در این ابیات، تأکید بر وجود یک «فاعل پنهان» است. در بیت‌های بعدی، مولانا این فاعل را به سوارکاری ناپیدا، کمانی نامرئی و «جانِ جان» تشبیه می‌کند. هدف او این است که نشان دهد آنچه در ظاهر می‌بینیم، علت نهایی نیست، بلکه همه چیز جلوه و اثر یک قدرت برتر و پنهان است و انسان در برابر این قدرت، تسلیم و عاجز است.
- یمین
- سمت راست، دست راست؛ در اینجا کنایه از راه درست و هدایت است.
- یسار
- سمت چپ، دست چپ؛ در اینجا کنایه از راه نادرست و گمراهی است.
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.