阅读› 卷 6› 霍加在梦中告诉调解人那位来访朋友的债务详情，并指明了埋藏银币的地方，还吩咐继承人：“千万不要看重这笔钱，也别从中拿走任何东西。即使他不接受，或者只接受一部分，也要把它留在那里，让需要的人拿走。因为我曾向真主许愿，这笔钱的丝毫都不会归我和我的亲属所有。”等等。› 诗联 3542
M6:3542 — از کساد آن مترس و در میفت / که رواج آن نخواهد هیچ خفت
M6:3542
شرحِ سروش — 摘自他的玛斯纳维讲座录音
این متن بر پایهٔ سخنرانیهای ضبطشدهٔ دکتر سروش دربارهٔ مثنوی بازنویسی شده است. بازبینی نهایی توسط ایشان انجام نشده.
ترجمه و معنا
ترجمه به فارسی روان: از کاهش ارزش آن مترس و نومید مشو؛ زیرا رواج و رونق آن هرگز کاستی نخواهد گرفت. معنا: این بیت به خواننده اطمینان میدهد که ارزش آنچه بخشیده شده یا بهای آنچه به دست آمده، پایدار است و از رونق نمیافتد.
شرح
در این بیت، خواجهٔ درگذشته در عالم رؤیا به پایمرد خویش سفارش میکند که مبادا در باب گوهرهایی که برای دوست وامدارش نهاده، دلنگران باشد. او بیم میدهد که از کساد این گوهرها بیم به دل راه ندهد و نومید نگردد؛ چراکه رواج و قیمت آنها هیچگاه کاهش نخواهد یافت. مولانا در اینجا به صراحت، اشاره به ثبات ارزش طلا و جواهرات دارد، گویی میخواهد بگوید این مالی است که دستخوش نوسانات زمان نمیشود. این بیت در بستر داستان گواه آن است که برخی ارزشها و متاعها، چه مادی و چه معنوی، از فراز و فرود بازار ایام مصوناند و اصالت خود را از دست نمیدهند. این یک پیام اطمینانبخش است برای گیرندهٔ موهبت که در کیفیت و دوام آن تردید نکند.
نکات کلیدی
- ارزشهای حقیقی زوالناپذیرند و گذر زمان بر آنها اثر نمیگذارد.
- مولانا در این بیت به ثبات و پایداری ارزش طلا و جواهرات به عنوان نمادی از ارزشهای ثابت اشاره میکند.
- پیام بیت، اطمینانبخشی است؛ نومیدی از کاهش ارزشِ آنچه ارزشمند است، بیجا است.
- این توصیه در بافت وصیتنامه، بر لزوم اعتماد به بخشش و پایداری آن تأکید دارد.
This text was reconstructed from Dr. Abdolkarim Soroush's recorded Masnavi lectures. It has not been reviewed and approved by him.
Translation & meaning
Translation: Do not fear its stagnation and do not despair; For its currency will never diminish. Meaning: This verse offers assurance that the value of what has been given or gained is enduring and will not lose its appeal or relevance.
Explanation
In this verse, the deceased خواجه (nobleman), speaking from the realm of dreams, instructs his intermediary not to worry about the precious gems he has bequeathed to his indebted friend. He cautions against fearing their stagnation (kasād) or devaluation, asserting that their currency (ravāj) and worth will never diminish. Here, Rumi, through the خواجه's voice, directly refers to the stable value of gold and jewels, implying that these are assets immune to the fluctuations of time. Within the narrative context, this couplet serves as a testament to the idea that certain values and possessions, be they material or spiritual, are protected from the ebb and flow of worldly markets and retain their inherent authenticity. It is a message of reassurance to the recipient of the gift, urging them not to doubt its quality or permanence.
Key takeaways
- True values are imperishable; the passage of time does not affect them.
- Rumi, in this verse, points to the stability and enduring worth of gold and jewels as a symbol of constant values.
- The core message is reassurance; despair over the diminishing value of what is truly precious is unwarranted.
- Within the context of a will, this advice emphasizes the need for trust in the gift and its lasting nature.
به زبانِ تو — 你的语言 · AI
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.