沙姆斯集 · G1606 · 10 联
غزل شمارهٔ ۱۶۰۶
打开任一诗联，阅其专属页面——译文、解说、难词。
- G1606:1 هله دوشت یله کردم شب دوشت یله کردمدغل و عشوه که دادی به دل پاک بخوردم
- G1606:2 بده امشب هم از آنم نخورم عشوه من امشبتو گر از عهد بگردی من از آن عهد نگردم
- G1606:3 چو همه نور و ضیایی به دل و دیده درآییبه دم گرم بپرسی چو شنیدی دم سردم
- G1606:4 نفسی شاخ نباتم نفسی پیش تو ماتمچه کنم چاره چه دارم به کفت مهره نردم
- G1606:5 چو روی مست و پیاده قدمت را همه فرشمچو روی راه سواره ز پی اسب تو گردم
- G1606:6 مکن ای جان همه ساله تو به فردام حوالهتو مرا گول گرفتی که سلیمم سره مردم
- G1606:7 خود اگر گول و سلیمم تو روا داری و شایدکه دل سنگ بسوزد چو شود واقف دردم
- G1606:8 به خدا کت نگذارم کم از این نیز نباشدکه نهی چهره سرخت نفسی بر رخ زردم
- G1606:9 وگر از لطف درآیی که بر این هم بفزاییبه یکی بوسه ز شادی دو جهان را بنوردم
- G1606:10 فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتنتو گمان داشتی ای جان که مگر رفتم و مردم
ganjoor: sh1606 · public domain