沙姆斯集 · G2214 · 7 联
غزل شمارهٔ ۲۲۱۴
打开任一诗联，阅其专属页面——译文、解说、难词。
- G2214:1 خنک آن دم که نشینیم در ایوان، من و توبه دو نقش و به دو صورت به یکی جان، من و تو
- G2214:2 داد باغ و دم مرغان بدهد آب حیاتآن زمانی که درآییم به بستان، من و تو
- G2214:3 اختران فلک آیند به نظّارهٔ مامهِ خود را بنماییم بدیشان، من و تو
- G2214:4 من و تو بیمن و تو جمع شویم از سر ذوقخوش و فارغ ز خرافاتِ پریشان، من و تو
- G2214:5 طوطیان فلکی جمله شکرخوار شونددر مقامی که بخندیم بدان سان، من و تو
- G2214:6 این عجبتر که من و تو به یکی کنج، این جاهم در این دم به عراقیم و خراسان، من و تو
- G2214:7 به یکی نقش بر این خاک و بر آن نقش دگردر بهشت ابدی و شکرستان، من و تو
ganjoor: sh2214 · public domain