沙姆斯集 · G2215 · 11 联
غزل شمارهٔ ۲۲۱۵
打开任一诗联，阅其专属页面——译文、解说、难词。
- G2215:1 گر رَود دیده و عقل و خرد و جان، تو مروکه مرا دیدنِ تو بهتر از ایشان، تو مرو
- G2215:2 آفتاب و فلک اندر کَنَفِ سایهٔ توستگر رَود این فلک و اختر تابان، تو مرو
- G2215:3 ای که دُردِ سخنت صافتر از طبعِ لطیفگر رَود صَفوَتِ این طبعِ سخندان، تو مرو
- G2215:4 اهل ایمان همه در خوفِ دَمِ خاتمتندخوفم از رفتنِ توست ای شهِ ایمان، تو مرو
- G2215:5 تو مرو، گر برَوی جانِ مرا با خود برور مرا مینبری با خود از این خوان، تو مرو
- G2215:6 با تو هر جزو جهان باغچه و بُستانستدر خزان گر برود رونقِ بُستان، تو مرو
- G2215:7 هجر خویشم منما، هجر تو بس سنگ دلستای شده لعل ز تو سنگ بدخشان، تو مرو
- G2215:8 کی بود ذرّه که گوید: «تو مرو» ای خورشیدکی بود بنده که گوید به تو سلطان: «تو مرو»
- G2215:9 لیک تو آبِ حیاتی، همه خَلقان ماهیاز کمالِ کرم و رحمت و احسان، تو مرو
- G2215:10 هست طومارِ دلِ من به درازیِ ابدبرنوشته ز سرش تا سویِ پایان، تو مرو
- G2215:11 گر نترسم ز ملالِ تو بخوانم صد بیتکه ز صد بهتر و ز هجده هزاران، تو مرو
ganjoor: sh2215 · public domain