沙姆斯集› 嘎扎勒 476› 诗联 4 ← 上一页 · 下一页 →
沙姆斯集 · غزل شمارهٔ ۴۷۶
- برون دوید ز گلشن چو آب سجده کنان که جویبار سعادت که اصل جاست کجاست
G476:4
你的语言
尚无你所用语言的译文——译文是为整首嘎扎勒生成的:
ai-draft · gemini-2.5-pro
此联解说
尚未写就——此联在其嘎扎勒中的精读解说:
嘎扎勒全文 ↗
- 1 بخند بر همه عالم که جای خنده تو راست·که بندهٔ قد و ابروی تست هر کژ و راست
- 2 فتد به پای تو دولت نهد به پیش تو سر·که آدمی و پری در ره تو بیسر و پاست
- 3 پریر جان من از عشق سوی گلشن رفت·تو را ندید به گلشن دمی نشست و نخاست
- 4 برون دوید ز گلشن چو آب سجده کنان·که جویبار سعادت که اصل جاست کجاست
- 5 چو اهل دل ز دلم قصه تو بشنیدند·ز جمله نعره برآمد که مست دلبر ماست
- 6 پس آدمی و پری جمع گشت بر من و گفت·بده ز شرق نشانها که این دمت چو صباست
- 7 جفات نیز شکروار چاشنی دارد·زهی جفا که در او صد هزار گنج وفاست
- 8 قفا بداد و سفر کرد شمس تبریزی·بگو مرا تو که خورشید را چه رو و قفاست
ganjoor: sh476 · public domain