بخش ۶۸ - جواب گفتن هدهد طعنهٔ زاغ را
戴胜鸟回答乌鸦的嘲讽
- M1:1233 گفت ای شه بر من عور گدایقول دشمن مشنو از بهر خدای
- M1:1234 گر به بطلانست دعوی کردنممن نهادم سر ببُر این گردنم
- M1:1235 زاغ کو حکمِ قضا را منکرستگر هزاران عقل دارد کافرست
- M1:1236 در تو تا کافی بود از کافرانجای گَند و شهوتی چون کافِ ران
- M1:1237 من ببینم دام را اندر هواگر نپوشد چشم عقلم را قضا
- M1:1238 چون قضا آید شود دانش بخوابمه سیه گردد بگیرد آفتاب
- M1:1239 از قضا این تعبیه کی نادِرستاز قضا دان کو قضا را مُنکرست