بخش ۱۱۸ - حکایت آن پادشاه‌زاده کی پادشاهی حقیقی به وی روی نمود یَوْمَ یَفِرُّ المَرْءُ مِنْ أَخیهِ وَ  أُمِّهِ وَ أَبیهِ نقد وقت او شد پادشاهی این خاک تودهٔ کودک طبعان کی قلعه گیری نام کنند آن کودک کی چیره آید بر سر خاک توده برآید و لاف زندگی قلعه مراست کودکان دیگر بر وی رشک برند کی التُّرابُ رَبیعُ الصِّبْیانِ آن پادشاه‌زاده چو از قید رنگها برست گفت من این خاکهای رنگین را همان خاک دون می‌گویم زر و اطلس و اکسون نمی‌گویم من ازین اکسون رستم یکسون رفتم و آتیناه الحکم صبیا ارشاد حق را مرور سالها حاجت نیست در قدرت کن فیکون هیچ کس سخن قابلیت نگوید

一个王子获得了真正的王权，在“那天，人将逃避自己的兄弟、母亲和父亲”的时候，他得到了财富。那些以城堡为名攻占土堆的稚子，胜者爬上土堆，夸耀说“这座城堡是我的生命！”其他孩子羡慕他，因为“尘土是孩童的乐园”。那位王子摆脱了色彩的束缚，他说：“这些五彩斑斓的尘土，我仍称之为卑贱的尘土，而非黄金、绸缎和外套。我已摆脱了这外套，走向了一边。”“我将智慧赐予了他，他还是个孩子。”真主的引导不需要多年的岁月，在“有”和“成为”的能力中，无人能谈论接受性。