阅读 卷 5 章节 13 ← 上一页 · 下一页 →

بخش ۱۳ - بیان آنک نور که غذای جانست غذای جسم اولیا می‌شود تا او هم یار می‌شود روح را کی اسلم شیطانی علی یدی

阐明那滋养灵魂的光明,也成为圣徒身体的滋养,以至于身体也成为灵魂的伴侣,如同“我的撒旦在我的手中皈依”。

  1. M5:287 گرچه آن مطعوم جانست و نظرجسم را هم زان نصیبست ای پسر
  2. M5:288 گر نگشتی دیو جسم آن را اکولاسلم الشیطان نفرمودی رسول
  3. M5:289 دیو زان لوتی که مرده حی شودتا نیاشامد مسلمان کی شود
  4. M5:290 دیو بر دنیاست عاشق کور و کرعشق را عشقی دگر برد مگر
  5. M5:291 از نهان‌خانهٔ یقین چون می‌چشداندک‌اندک رخت عشق آنجا کشد
  6. M5:292 یا حریص االبطن عرج هکذاانما المنهاج تبدیل الغذا
  7. M5:293 یا مریض القلب عرج للعلاججملة التدبیر تبدیل المزاج
  8. M5:294 ایها المحبوس فی رهن الطعامسوف تنجو ان تحملت الفطام
  9. M5:295 ان فی‌الجوع طعام وافرافتقدها وارتج یا نافر
  10. M5:296 اغتذ بالنور کن مثل البصروافق الاملاک یا خیر البشر
  11. M5:297 چون ملک تسبیح حق را کن غذاتا رهی هم‌چون ملایک از اذا
  12. M5:298 جبرئیل ار سوی جیفه کم تنداو به قوت کی ز کرکس کم زند
  13. M5:299 حبذا خوانی نهاده در جهانلیک از چشم خسیسان بس نهان
  14. M5:300 گر جهان باغی پر از نعمت شودقسم موش و مار هم خاکی بود