بخش ۱۵۵ - تمثیل تن آدمی به مهمانخانه و اندیشههای مختلف به مهمانان مختلف عارف در رضا بدان اندیشههای غم و شادی چون شخص مهماندوست غریبنواز خلیلوار کی در خلیل باکرام ضیف پیوسته باز بود بر کافر و مؤمن و امین و خاین و با همه مهمانان روی تازه داشتی
将人的身体比作旅店,将各种思想比作不同的客人。如同好客的谦逊之人易卜拉欣那样,他对快乐和悲伤的思想一视同仁。易卜拉欣的门永远为客人敞开,无论是异教徒、信徒、诚实者还是奸诈者,他都以新面孔对待所有客人