اقرأ› دفتر ١› تفسير 'وهو معكم أينما كنتم'› بيت ١٥١٥
M1:1515 — بار دیگر ما به قصه آمدیم / ما از آن قصه برون خود کی شدیم
M1:1515
المعنى والشرح · به زبانِ تو — بلغتك · AI
مولانا می‌گوید گرچه به نظر می‌رسد از حکایت‌گویی به مباحث دیگر می‌رویم، اما در حقیقت ما هرگز از داستان بزرگ هستی و تجلی خداوند خارج نمی‌شویم و تمام حالات ما جزئی از آن است.
این بیت در ابتدای بخشی قرار دارد که به تفسیر آیه‌ی «وَ هُوَ مَعَکُمْ أَیْنَ مَا کُنْتُمْ» (و او با شماست هر جا که باشید) می‌پردازد. مولانا به شیوه‌ای هنرمندانه، گذار از یک داستان روایی به یک بحث عرفانی را به تصویر می‌کشد.
در ظاهر، مصراع اول («بار دیگر ما به قصه آمدیم») یک جمله‌ی انتقالی ساده است، یعنی «برگردیم به داستان». اما مصراع دوم بلافاصله این برداشت را به چالش می‌کشد: «ما از آن قصه برون خود کی شدیم؟». در اینجا «قصه» معنایی عمیق‌تر پیدا می‌کند. دیگر فقط آن حکایت خاص نیست، بلکه کل داستان آفرینش، زندگی و رابطه‌ی انسان با خداوند است. ما همواره در این داستان بزرگ حضور داریم و هرگز نمی‌توانیم از آن خارج شویم.
ابیات بعدی این ایده را روشن‌تر می‌کنند: جهل و علم، خواب و بیداری، گریه و خنده، خشم و صلح، همگی جلوه‌هایی از صفات الهی و صحنه‌هایی از همین داستان فراگیر هستند. بنابراین، بازگشت به «قصه» در واقع بازگشت به خودشناسی و درک حضور دائمی خداوند در تمام شئون زندگی است.
- برون خود کی شدیم
- اصلاً کی بیرون بودیم؟ (استفهام انکاری)
- قصه
- در اینجا به دو معنا: ۱. حکایت، داستان ۲. داستان بزرگ هستی و تجلی خداوند
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.