اقرأ› دفتر ٤› حكاية الأمير الذي ظهر له الملك الحقيقي، 'يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ' (عبس: 34-36) أصبح نقد وقته، ملك هذه التلة الترابية لأصحاب طباع الأطفال الذين يسمون ذلك 'فتح قلعة'. الطفل الذي يغلب يصعد فوق التلة الترابية ويتفاخر قائلاً: 'القلعة لي'. الأطفال الآخرون يحسدونه، فالتراب ربيع الصبيان. فلما تحرر الأمير من قيود الألوان، قال: 'أنا أسمي هذه التراب الملونة ترابًا دنيئًا، ولا أسميها ذهبًا أو أطلسًا أو قماشًا. لقد نجوت من هذا القماش وذهبت بعيدًا، 'وَآتَيْنَاهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا' (مريم: 12). إرشاد الحق لا يحتاج إلى مرور السنين. في قدرة 'كن فيكون'، لا أحد يتكلم عن القابلية› بيت ٣٠٩٤
M4:3094 — خنده را در خواب هم تعبیر خوان / گریه گوید با دریغ و اندهان
M4:3094
المعنى والشرح · به زبانِ تو — بلغتك · AI
این بیت با مثال آوردن از تعبیر خواب میگوید که شادیها و خندههای ظاهری در این دنیا، در حقیقت نشانهای از غم و اندوه درونی و باطنی هستند.
مولانا در ابیات قبل، به ماهیت متضاد پدیدههای این جهان اشاره میکند. او میگوید همانطور که یک چیز میتواند از یک منظر «هلاکت» و از منظری دیگر «حیات» باشد، شادیهای دنیوی نیز در نهایت به زوال و نقص معنوی میانجامند. این بیت برای روشن کردن این ایده، به سراغ دانش «تعبیر خواب» میرود که در فرهنگ عامه شناخته شده است.
در سنت تعبیر خواب، خنده معمولاً نشانهی خوبی نیست و به گریه و اندوه تعبیر میشود. مولانا از این مثال آشنا استفاده میکند تا بگوید: همانطور که در عالم رؤیا، خنده معنایی معکوس و ناخوشایند دارد، در عالم بیداری نیز شادیهای سطحی و مادی، در حقیقت، خبر از غمی عمیقتر یا حسرتی در آینده میدهند. این بیت، مقدمهای برای بیت بعدی است که در آن، تقابل کامل این ایده مطرح میشود: گریه در خواب، نشانهی شادی و گشایش است. در نتیجه، مولانا از ما میخواهد که به ظواهر دل نبندیم و معنای حقیقی پدیدهها را در باطن آنها جستجو کنیم.
- تعبیر
- معنا کردن، تفسیر کردن (بهویژه در مورد خواب و رؤیا)
- دریغ
- افسوس، حسرت
- اندهان
- جمعِ اندوه، غمها
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.