ديوان شمس غزل ١٠٠٥ بيت ١ التالي ←

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۰۰۵

  1. هر که ز عشاق گریزان شود بار دگر خواجه پشیمان شود

G1005:1

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 هر که ز عشاق گریزان شود·بار دگر خواجه پشیمان شود
  2. 2 والله منت همه بر جان اوست·هر که سوی چشمه حیوان شود
  3. 3 هر که سبوی تو کشد عاقبت·در حرم عشرت سلطان شود
  4. 4 تنگ بود حوصله آدمی·از تو چو دریای و چو عمان شود
  5. 5 رو به دل اهل دلی جای گیر·قطره به دریا در و مرجان شود
  6. 6 جنبش هر ذره به اصل خودست·هر چه بود میل کسی آن شود
  7. 7 کافر صدساله چو بیند تو را·سجده کند زود مسلمان شود
  8. 8 جان و دل از جذبه میل و هوس·همصفت دلبر و جانان شود
  9. 9 خار که سرتیز ره عاشق است·عاقبت امر گلستان شود
  10. 10 ناطقه را بند کن و جمع باش·گر نه ضمیر تو پریشان شود

ganjoor: sh1005 · public domain