ديوان شمس› غزل ١٠٠٩› بيت ٦ → السابق
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۰۰۹
- خوابناکی که صباحت دید وز جا برنجست چشم بختش خفته بادا تا الی یوم المعاد
G1009:6
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 طارت الکتب الکرام من کرام یا عباد·ایقظوا من غفله ثم انشروا للاجتهاد
- 2 جاء نا میزاننا کی نختبر اوزاننا·ربنا اصلح شأننا او جد بعفو یا جواد
- 3 اضحکوا بعد البکا یا نعم هذا المشتکی·قد خرجتم من حجاب و انتبهتم من رقاد
- 4 پارسی گوییم شاها آگهی خود از فؤاد·ماه تو تابنده باد و دولتت پاینده باد
- 5 هر ملولی که تو را دید و خوش و تازه نشد·آب و نانش تیره باد و آتشش بادا رماد
- 6 خوابناکی که صباحت دید وز جا برنجست·چشم بختش خفته بادا تا الی یوم المعاد
ganjoor: sh1009 · public domain