ديوان شمس› غزل ١٠٢٠› بيت ٢ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۰۲۰
- ساقی روح چون توی کشتی نوح چون توی تا که تهیست ساغرم خون چه پرست این جگر
G1020:2
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 ای تو نگار خانگی خانه درآ از این سفر·پسته لعل برگشا تا نشود گران شکر
- 2 ساقی روح چون توی کشتی نوح چون توی·تا که تهیست ساغرم خون چه پرست این جگر
- 3 طعنه زند مرا ز کین رو صنمی دگر گزین·در دو جهان یکی بگو کو صنمی کجا دگر
- 4 آن قلمی که نقش کرد چونک بدید نقش تو·گفت کههای گم شدم این ملکست یا بشر
- 5 جان و جهان چرا چنین عیب و ملامتم کنی·در دل من درآ ببین هر نفسی یکی حشر
- 6 عشق بگوید الصلا مایده دو صد بلا·خشک لبی و چشم تر مایده بین ز خشک و تر
- 7 چونک چشیدی این دو را جلوه شود بتی تو را·شهره یکی ستارهای بنده او دو صد قمر
- 8 فاش بگو که شمس دین خاصبک و شه یقین·در تبریز همچو دین اوست نهان و مشتهر
ganjoor: sh1020 · public domain