ديوان شمس› غزل ١٠٦٠› بيت ٣ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۰۶۰
- ناز گازر چون بدید آن آفتاب از لطف خود ابر پیش آورد اینک گازری با کار و بار
G1060:3
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 عاشقی در خشم شد از یار خود معشوق وار·گازری در خشم گشت از آفتاب نامدار
- 2 وانگهان چون گازری از گازران درویشتر·وانگهان چون آفتابی آفتاب هر دیار
- 3 ناز گازر چون بدید آن آفتاب از لطف خود·ابر پیش آورد اینک گازری با کار و بار
- 4 گفت تا گازر نخندد من برون نایم ز ابر·تا دل او خوش نگردد من نباشم برقرار
- 5 دسته دسته جامههای گازران از کار ماند·تا پدید آید که گازر اختیارست اختیار
- 6 هر کی باشد عاشق آن آفتاب از جان و دل·سر ز خاک پای گازر برندارد زینهار
- 7 گویم آن گازر که باشد شمس تبریزی و بس·کز برای او برآید آفتاب از هر کنار
ganjoor: sh1060 · public domain