ديوان شمس غزل ١٠٧٩ بيت ٣ → السابق · التالي ←

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۰۷۹

  1. آن سبدکش می‌کشد آن لقمه‌ها را تون به تون می‌دواند مرده کش مر شاهدت را گور گور

G1079:3

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 بهر شهوت جان خود را می‌دهی همچون ستور·وز برای جان خود که می‌دهی وانگه به زور
  2. 2 می‌ستانی از خسان تا وادهی ده چارده·در هوای شاهدی و لقمه‌ای ای بی‌حضور
  3. 3 آن سبدکش می‌کشد آن لقمه‌ها را تون به تون·می‌دواند مرده کش مر شاهدت را گور گور
  4. 4 لقمه‌ات مردار آمد شاهدت هم مرده‌ای·در میان این دو مرده چون نمی‌باشی نَفور ؟
  5. 5 چشم آخُر را ببند و چشم آخِر برگشا·آخر هر چیز بنگر تا بگیرد چشم نور

ganjoor: sh1079 · public domain