ديوان شمس غزل ١١٠٧ بيت ٩ → السابق

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۱۰۷

  1. باد کم پران مزن لاف خوشی باد آرد خاک و خس را در بصر

G1107:9

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 در چمن آیید و بربندید دید·تا نیفتد بر جماعت هر نظر
  2. 2 من زیان‌ها کرده‌ام من دیده‌ام·زخم‌ها از چشم هر بی‌پا و سر
  3. 3 چشم بد دیدیم ما کز زخم او·روسیه گردد عیان شمس و قمر
  4. 4 دور باد از رزم شیران چشم سگ·دور باد از مهد عیسی کون خر
  5. 5 تیر پرانست از چشم بدان·خلوت آمد تیر ایشان را سپر
  6. 6 لیک چشم نیک و بد آمیخته‌ست·قلب را هر کس بنشناسد ز زر
  7. 7 زاهدانش آه‌ها پنهان کنند·خلوتی جویند در وقت سحر
  8. 8 لیک این مستان به حکم خود نیند·نیستشان جز حفظ حق حصنی دگر
  9. 9 باد کم پران مزن لاف خوشی·باد آرد خاک و خس را در بصر

ganjoor: sh1107 · public domain