ديوان شمس› غزل ١١٢٨› بيت ٧ → السابق
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۱۲۸
- جانب تبریز تاز جانب شمع طراز شمس حق سرفراز تا شودت زیب و فر
G1128:7
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 بر سر ره دیدمش تیزروان چون قمر·گفتم بهر خدا یک دمه آهسته تر
- 2 یک دم ای ماه وش اسب و عنان را بکش·ای تو چو خورشید و خور سایه ز ما زو مبر
- 3 گفت منم آفتاب نیست تو را تاب تاب·زانک ز یک تاب من از تو نماند اثر
- 4 زانک تو در سردسیر داشتهای رخت خشک·خشک لب و چشم تر بودهای از خشک و تر
- 5 برج من آن سوترست دور ز خشک و ترست·نیک عجب گوهرست نیک پر از شور و شر
- 6 از پس چندین حجاب چاک زدستی تو جیب·از پس پرده تو را یاوه شده پا و سر
- 7 جانب تبریز تاز جانب شمع طراز·شمس حق سرفراز تا شودت زیب و فر
ganjoor: sh1128 · public domain