ديوان شمس› غزل ١١٥٠› بيت ٣ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۱۵۰
- لب تو است که شکر ز عین او روید نه منتظر که رسید نسیه از بقاع شکر
G1150:3
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 به خدمت لبت آمد به انتجاع شکر·که از لب شکرین بخش یک دو صاع شکر
- 2 تو ارتقا به سخا جو مگو نه گو آری·نظر مکن که نیی یافت ارتفاع شکر
- 3 لب تو است که شکر ز عین او روید·نه منتظر که رسید نسیه از بقاع شکر
- 4 شکر به وقت شکر خوردنت نصیبی یافت·که بر مذاق دهانها بود مطاع شکر
- 5 ببستهای دو لب امروز زان همیترسم·که از غم تو بماند ز انتفاع شکر
- 6 زهی نبات که دارد لب تو کز وی شد·امیر جمله نباتات بینزاع شکر
- 7 دهان ببندم و بسته شکر همیخایم·که تا به جان برسد خوش به ابتلاع شکر
ganjoor: sh1150 · public domain