ديوان شمس› غزل ١١٩٥› بيت ٤ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۱۹۵
- پیش روزن ذرهها بین خوش معلق میزنند هر که را خورشید شد قبله چنین باشد نماز
G1195:4
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 سوی خانه خویش آمد عشق آن عاشق نواز·عشق دارد در تصور صورتی صورت گداز
- 2 خانه خویش آمدی خوش اندرآ شاد آمدی·از در دل اندرآ تا پیشگاه جان بتاز
- 3 ذره ذره از وجودم عاشق خورشید توست·هین که با خورشید دارد ذرهها کار دراز
- 4 پیش روزن ذرهها بین خوش معلق میزنند·هر که را خورشید شد قبله چنین باشد نماز
- 5 در سماع آفتاب این ذرهها چون صوفیان·کس نداند بر چه قولی بر چه ضربی بر چه ساز
- 6 اندرون هر دلی خود نغمه و ضربی دگر·پای کوبان آشکار و مطربان پنهان چو راز
- 7 برتر از جمله سماع ما بود در اندرون·جزوهای ما در او رقصان به صد گون عز و ناز
- 8 شمس تبریزی توی سلطان سلطانان جان·چون تو محمودی نیامد همچو من دیگر ایاز
ganjoor: sh1195 · public domain