ديوان شمس› غزل ١١٩٧› بيت ١ التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۱۹۷
- اگر آتش است یارت تو بُرو در او هَمی سوز به شبِ فراق سوزان تو چو شمع باش تا روز
G1197:1
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 اگر آتش است یارت تو بُرو در او هَمی سوز·به شبِ فراق سوزان تو چو شمع باش تا روز
- 2 تو مخالفت همی کِش، تو موافقت همی کُن·چو لباسِ تو دَرانَند، تو لباسِ وصل میدوز
- 3 به مُوافقت بیابد، تَن و جان سماعِ جانی·ز رباب و دَف و سُرنا و زِ مطربان دَرآموز
- 4 به میانِ بیست مُطرب، چو یکی زَنَد مخالف·همه گم کُنند رَه را چو ستیزه شد قَلاوز
- 5 تو مگو همه به جنگند و زِ صلح من چه آید·تو یکی نِهای هزاری، تو چراغِ خود برافروز
- 6 که یکی چراغِ روشن زِ هزار مُرده بهتر·که بِهْ است یک قَدِ خوش زِ هزار قامتِ کوز
ganjoor: sh1197 · public domain