ديوان شمس غزل ١٢٣١ بيت ٦ → السابق

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۲۳۱

  1. نی بس کن و نی بس کن خود را همه اخرس کن کاین نیست قرائاتی کش فهم کند اخفش

G1231:6

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 وقتت خوش وقتت خوش حلوایی و شکرکش·جمشید تو را چاکر خورشید تو را مفرش
  2. 2 بخرام بیا کاین دم والله که نمی‌گنجد·نی میوه و نی شیوه نی چرخ و مه و مه وش
  3. 3 جز ما و تو و جامی دریا کف خوش نامی·چون دیگ مجوش از غم چون ریگ بیا درکش
  4. 4 زان سوی چو بگذشتم شش پنج زنش گشتم·یا رب که چه‌ها دارد زان جانب پنج و شش
  5. 5 ناساخته افتادم در دام تو ای خوش دم·ای باده در باده ای آتش در آتش
  6. 6 نی بس کن و نی بس کن خود را همه اخرس کن·کاین نیست قرائاتی کش فهم کند اخفش

ganjoor: sh1231 · public domain