ديوان شمس› غزل ١٢٣٣› بيت ١ التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۲۳۳
- درون ظلمتی میجو صفاتش که باشد نور و ظلمت محو ذاتش
G1233:1
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 درون ظلمتی میجو صفاتش·که باشد نور و ظلمت محو ذاتش
- 2 در آن ظلمت رسی در آب حیوان·نه در هر ظلمتست آب حیاتش
- 3 بسی دلها رسد آن جا چو برقی·ولی مشکل بود آن جا ثباتش
- 4 خنک آن بیدق فرخ رخی را·که هر دم میرساند شه به ماتش
- 5 بسی دلها چو شکر شد شکسته·نگشته صاف و نابسته نباتش
- 6 بپوشیده ز خود تشریف فقرش·هم از یاقوت خود داده زکاتش
- 7 اگر رویش به قبله مینبینی·درون کعبه شد جای صلاتش
- 8 شب قدرست او دریاب او را·امان یابی چو برخوانی براتش
- 9 ز هجران خداوند شمس تبریز·شده نالان حیاتش از مماتش
ganjoor: sh1233 · public domain