ديوان شمس غزل ١٢٧٨ بيت ٣ → السابق · التالي ←

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۲۷۸

  1. باده خلوت نشین در دل خم مست شد خلوت و توبه شکست مست برون جست دوش

G1278:3

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 یار درآمد ز باغ بیخود و سرمست دوش·توبه کنان توبه را سیل ببردست دوش
  2. 2 عاشق صدساله‌ام توبه کجا من کجا·توبه صدساله را یار دراشکست دوش
  3. 3 باده خلوت نشین در دل خم مست شد·خلوت و توبه شکست مست برون جست دوش
  4. 4 ولوله در کو فتاد عقل درآمد که داد·محتسب عقل را دست فروبست دوش

ganjoor: sh1278 · public domain